Nieuw leven voor verstild bakkerswinkeltje van Egbert en Aaltje in Eemster

Wie het deurbelletje liet rinkelen en voet zette over de uitgesleten drempel, stapte terug in de tijd. De neus vol geuren van brood, koek, kaas en worst, afgeblust met een vleugje muffigheid.

De bakkerswinkel van Egbert en Aaltje Warnders in Eemster, buitendorp in de voormalige gemeente Dwingeloo, was een begrip in de omgeving. Daar kocht iedereen zijn (rogge)brood, koek en gebak, zeker na de sluiting in 1987 van de op een steenworp afstand gelegen bakkerij Schreuder. En ach ja, doe ook maar wat kaas, boterhamworst, een pak Brinta en een blik soep voor als er weinig tijd is.

Een piepkleine winkel met de bakkerij in het achterhuis. Een eigenzinnig stel ook, Aaltje en Egbert. Aan het interieur werd door de decennia heen, nadat ze de winkel in 1964 overnamen van Boele Buurman, niets veranderd. De toonbank, vitrines, snijmachine, weegschaal en de hier en daar wat doorgezakte planken aan de muur; je kon ze uittekenen. Alles had z’n plek. Dat was zo en dat bleef zo.

Zonde om weg te gooien

Egbert was een beste bakker. Zijn koeken onovertroffen. Vaak zag je hem niet, want ‘s nachts bakken en overdag slapen. Zijn gezicht was niet alleen bleek van het meel. En het kon gebeuren dat een brood voor de helft bruin en voor de helft wit was. Dan had Egbert nog een beetje deeg van beide over en stopte dat in één bakblik. Zonde om weg te gooien.

Aaltje was de vriendelijkheid zelve, maar kon ook streng zijn. Als het je niet zint, dan ga je maar naar een ander. Geen pardon. Wat ze ook deed? Trimmen. ‘s Avonds langs de onverlichte wegen in Eemster en het nabijgelegen Boterveen. Schort nog voor en op de gewone schoenen. En bij slecht weer een regenjasje aan. Dat hield ze tot op redelijk hoge leeftijd vol.

Het belletje rinkelde niet meer

In 2004 ging de winkeldeur definitief op slot. Het belletje rinkelde niet meer. Klaar. Egbert en Aaltje bleven er wonen, maar de winkel, de inventaris en de bakkersoven bleven onaangeroerd. Een stukje verstild en verstoft leven.

Op 31 augustus 2008 overleed Egbert. Aaltje bleef alleen achter in de woning met museale winkel. Tot begin dit jaar. Na een kort ziekbed overleed Aaltje op 24 januari. Ze werd 87 jaar.

Met haar heengaan komt er een einde aan het vertrouwde gezicht van de winkel, die al 16 jaar dicht is, maar er wel altijd nog was. In dezelfde staat als bijna 60 jaar geleden.

Het pand staat te koop, maar wat gebeurt er met de inventaris? ,,Die hebben we kunnen redden’’, zegt Erwin de Leeuw van de historische vereniging Dwingels Eigen opgetogen. ,,Het was een al jaren gekoesterde wens van ons om deze bijzondere winkelinrichting voor het nageslacht te behouden. En dat is gelukt. Het is een stukje cultureel erfgoed, dat het bewaren meer dan waard is.’’

‘We houden ons aanbevolen voor de andere planken’

De Leeuw kwam met de erfgenamen overeen dat de mensen van Dwingels Eigen nagenoeg de gehele inventaris uit de winkel mochten halen. ,,Echt geweldig. We hebben de toonbank, een deel van de kasten, twee vitrines, de telmachine, papierrol, het bakkerstenue van Egbert, bakblikken, koekvormen, broodplanken en een deel van de winkelschappen. Sommige planken bleken zo stevig verankerd in de muur, dat we ze niet los kregen. Mochten de nieuwe eigenaren gaan slopen, dan houden we ons aanbevolen voor de planken. Verder is de snijmachine naar een winkelier in Havelte gegaan en de weegschaal naar een van de erfgenamen.’’

Maar wat te doen met de inventaris van het oude bakkerswinkeltje? ,,De spullen, die momenteel in opslag liggen, hebben we in bruikleen gegeven aan Peter Booij. Hij is bezig een museum in en over het dorp Dwingeloo op te zetten. In dit museum willen we de winkel van Egbert en Aaltje een nieuw leven geven. We zoeken nog specifieke vloerbedekking. Zeil met een blokmotief. Of de deur weer gaat rinkelen? Jazeker, want het belletje is ook meegekomen.’’