Column: Hoe een miniscuul kevertje de bossen kapotvreet

In deze laatste zomervakantieweek, voor wat deze regio betreft, vallen de mussen bijkans dood van het dak. De hittegolf teistert alles en iedereen, dat kan er met corona nog wel bij. Ik zit nu nog in een van de mooiste Duitse regio’s, in de Harz waar weinig paden vlak zijn en waar het gelukkig wel wat beter is uit te houden dan in eigen huis. Het koelt hier ‘s avonds redelijk af en we hebben zelfs wat regen gehad.

De Harz is een prachtig gebied om te wandelen en mountainbiken, dat doen we dus ook volop. Op de fiets kom je stevige klimmetjes tegen, daarom is er voor de mindere klimmers voldoende aanbod aan eBikes. Ik vind die dingen niks, maar het is wel een uitkomst. Tijdens onze wanderungen valt het al snel op dat de Letterzetter, die minuscule kever, ook hier keihard toeslaat. Ik zag het in de Drentse bossen al en ook in de boswachterij Staphorst worden talloze naaldbomen gekapt. Niet zozeer vanwege de houtproductie, maar vooral een triest gevolg van de Letterzetter. Deze kever profiteert optimaal van de droogte en hitte, want zo kunnen de naaldbomen zichzelf niet meer met hars beschermen. Enige mogelijkheid van bestrijding is de aangetaste en dode bomen te kappen.

Veldslag

In Staphorst leek in het bos wel een veldslag gewoed te hebben, maar hier in de Harz is het nog veel beroerder gesteld. Op de hellingen van bijvoorbeeld de Wurmberg en de Brocken bij Braunlage staan alleen maar sparren. De aanblik van bovenaf is om triest van te worden: ontelbare bomen zijn die en dood en wat straks resteert, zijn kale hellingen. Ze zijn hier ook bezig met het planten van meer loofbomen, daarin hebben die kevers namelijk geen interesse, maar de komende jaren zal het kaal en leeg blijven.

Waar het ook leeg oogt, is het dorpje Wieda, waar wij op een helling een huisje met fraai uitzicht bevolken. Als je zo door het dorp loopt, lijkt hier ook kaalslag gaande te zijn. Minstens drie hotels zijn zu verkaufen, het plaatselijke bergzwembad bestaat uit lege bassins, volop begroeid met bomen en struiken de hoge duikplank als treurige blikvanger. Winkels zijn er niet en het zorgcomplex voor ouderen en zieken staat ook al leeg en verkeert zelfs in vervallen staat. Ik moest meteen aan de dames van de Berkenhof denken, heb een foto geappt, maar ze hebben geen Duitse ambities.

Huismeester

Het dorp ligt prachtig, maar de meeste huizen hebben inmiddels een recreatieve bestemming. Onze huismeester woont in Berlijn en zo zijn er velen die met de verhuur via Airbnb geld verdienen. Als ik geen journalistiek ondernemer was geweest, had ik hier misschien wel toeristische kansen gegrepen: zo’n leegstaand hotel ombouwen tot Outdoorhotel, met arrangementen met mountainbikes, hikes, wandelen en kuren, want dat laatste is hier ook populair. Voorlopig blijf ik echter nog stukjes schrijven en laat het recreatief ondernemen aan anderen over.

Peter Nefkens