Column Dorien Benning over de boerderij, de zitmaaier en een paar schoenen

„Mam!?" „Ja, wat is er?" Eén van onze jongens staat in de opening van de achterdeur. Met in zijn handen flarden. Aan de kleur kan ik zien dat het één van de nieuwe schoenen van zijn tweelingbroer is, uhh was. De schoen (van nog geen week oud) was naast de trampoline blijven liggen. Het gras werd gemaaid met de zitmaaier, de schoen werd over het hoofd gezien. Het goede nieuws was dat de andere schoen nog wel heel is. „Hoe krijg je het weer voor elkaar." Is mijn reactie.

Het maaien van het gazon zit er al jong in. Vakkundig wordt het voertuig langs de randjes gestuurd. Na afloop wordt de maaier achteruit ingeparkeerd in de schuur. Ik geniet van de souplesse, de interesse, de vaardigheid.

Onderhouden

Ik hoop dat onze volgende generatie een kans krijgt om boer te worden, om de koeien te verzorgen en om het landschap te beheren. Want wat gebeurt er met het land als de boeren het niet meer mogen onderhouden? Wordt het dan één grote wildernis? Nederland is, omdat het zo vlak is en er geen echte bergen en rotsen zijn, uitermate geschikt voor de landbouw. Daar komt bij dat er regelmatig een bui valt. Wij zijn in staat om efficiënt, op zo weinig mogelijk grond, zoveel mogelijk voedsel te produceren. Op een diervriendelijke en milieuvriendelijke manier. Overal op de wereld wordt Nederland daarom geroemd. Alleen de Nederlander zelf lijkt het niet te waarderen. Men koopt goedkoop geproduceerd voedsel uit het buitenland, waar de eisen wat betreft milieu- en diervriendelijkheid niet hoog zijn. Laten we trots zijn op de Nederlandse landbouw, koploper in de wereld. Koop groente, fruit, vlees en zuivel uit Nederland. Zowel biologisch als gangbaar. Dan weet je dat het goed zit. Het gras bij de buurlanden is echt niet groener dan bij ons. En daar zijn we trots op!

Net voor sluitingstijd stappen we de schoenwinkel binnen en kopen een nieuw paar schoenen. Zodat er niet weer op klompen naar school gegaan hoeft te worden. Ook al zijn we nog zo trots op onze boeren komaf.

Dorien Benning – de Wal, Educatieboerin in Dwingeloo